Chapter 1

Jake at School

          Tapos na ang firsta class ni Jake at nilapitan at kinausap siya ng dean.

“Well done Mr. Dela Cruz! Kung palaging ganyan on-time ka, you can keep your job!” – dean Salas.

“Dean, mahal ko ang trabaho. I need to work hard and sacrifice for it di ba?” – Jake

“That is good! That is the kind of faculty I want to keep. Keep it up!” – dean Salas

          Natuwa naman si Jake sa mga narinig niya kaya bago siya umalis ay nagpaalam na ito.

“Okay dean. See you later, I have to go to my next class po.” – Jake

“Okay Mr dela Cruz. Just remember, I’m still watching you.” – dean Salas

          Kinilabutan at kinabahan si Jake kaya agad siyang umalis. Lagi siyang may kaba sa tuwing nakakausap niya si dean. Ganun siguro ang pakiramdam ng lahat ng mga guro.

          Pagdaan niya ay sinalubong siya ng isang estidyante sa hallway. Lumapit ang estudyante sa kanya at binigyan siya ng bulaklak. Siya pala yung natulungan niyang intindihin ang algebra. Isa sa mga klase niya. Nagmadali namang umalis si Jake. Patuloy pa rin siyang naglalakad sa hallway nang makakita ng mga estudyanteng naghaharutan.

“Guys! Hindi Luneta to! Instead of harutan mag-aral kayo for your next subject.” – Jake

          Pangaral niya sa mga nakita niyang naghaharutan. Habang naglalakad si Jake ay nakita niya ang kapwa prof na si Ms. Santos. Si Ms. Santos ay isang matandang dalagang collegue ni Jake na may gusto sa kanya. Siya ay nasa edad 40 at di ko alam kung may asim pa. Patay na patay ito kay Jake. Nang makita ito ay agad siyang lumihis ng landas ngunit napansin pa rin siya ni Ms. Santos kaya hinabol siya.

“Hi Jake! Gusto mo bang sumabay sa aking maglunch mamaya?” – Ms. Santos

“Ah eh may klase ako eh sa oras na yan.” – Jake

Hindi ko alam bakit yang ang sinagot ni Jake eh alam niyang lunchbreak yun at kapag lunch break lahat ng teacher naka break. Tsk. Tsk. Tsk.

“Lahat tayo ay may lunchbreak from 12pm to 1pm. Kaya Mr. Dela Cruz free ka sa oras na yan.” – Ms. Santos

Walang lusot si Jake sa napakatangang sagot niya. Kaya pumayag na lang ito.

“Ah okay.” – Jake

          Saba kamot sa ulo. Mabilis naman siyang umalis papunta sa klase niya. Pagkaraan ng ilang oras ay tumunog na ang bell. Sinyales ito na lunchbreak na. Nagmamadaling ayusin ni Jake ang mga gamit niya nang dumating si Ms. Santos sa pintuan ng room at ayun huli!

“I hope hindi mo nakalimutan yung usapan natin my Jake?” – Ms. Santos

          Wait, tinawag bang “my Jake” ni Ms. Santos si Jake? Hahaha

          Sumagot naman si Jake.

“Hindi, hindi ko nakalimutan. Nakatatak pa nga sa ulo ko eh.” – Jake

          Halos maduwal siya sa kanyang sinabi at sumama na lang kay Ms. Santos. Kunting tiis lang sa pasakit na dulot niya. Malalagpasan mo din ito, just hang-on.